Eerste Liefdesdag

Zoals zovelen hou ik niet van Kerst.
Alleen al de gedachte aan Kerst geeft me buikpijn. Gisteren werd ik spontaan ziek.
Het leek op keelpijn, maar ik weet nu alweer beter, Pre-Kerst-symptoom.

Want Kerst voldoet never, nooit aan wat ik had gehoopt…
Er ontbreekt altijd een echt gevoel van ECHTE verbinding omdat het zo plichtmatig opgelegd en gepland is…
Dat heb ik de afgelopen vijf jaar weten te ontwijken door winter na winter naar mijn geliefde Ibiza af te reizen.
Dit jaar echter ben ik door omstandigheden op retraite in eigen huis.

Eigenlijk wil ik zelf bepalen op welk tijdstip in het jaar ik Kerst vier.
Vanochtend dacht ik: ‘Doe dat dan ook Beks!’
Dus vandaag vier ik even niet dat het kerst is.
Ik vier dat ik vier dagen vrij heb, voor mezelf alleen.
Ik doop ze om tot Eerste, Tweede, Derde en Vierde Liefdesdag.
Zonder boom en vervelende muziek.
Met en/of zonder mijn beloved people.
Thuis en/of in mijn bus.

Met in de eerste plaats heel veel liefde voor mezelf en mijn kind.
De dag bestaat dusver uit grote kloppende harten sturen op Whatsapp.
En af en toe een liefdesbrief aan de liefste vrienden van afgelopen jaar and ever more.
Liefde, love, amour, amor.
In elke kier, en elk glas.
Het mag stromen.

Overal.

Ik ben nu al benieuwd hoe ik op maandag 29 december de gewone wereld weer betreden zal…