DENKOEFENING: SCHAAMTE

Gelukkig Nieuwjaar.
Welkom bij mijn nieuwe denkoefening: in 2023 ga ik me concentreren op schaamte.

De afgelopen maanden heb ik veelvuldig nagedacht over schaamte.
Mijn schaamte, uw schaamte, onze schaamte.
En hoe meer ik erover nadacht – zowel over schaamte op privé-gebied als met betrekking tot bijvoorbeeld de excuses over kolonialisme en slavernij… Hoe meer ik meende te zien dat schaamte een immense impact heeft op onze levens en zijn. Het verlamt ons, brengt ons niet in staat tot handelen of het maakt ons juist reactief en defensief, blokkeert empathie, etcetera.
Schaamte is dus eigenlijk een emotie waarmee we niet leren om te gaan.
Noch op kleuterschool of lagere school hebben we geleerd er mee om te gaan.
Erger: daar werd een bodem van schaamte gezaaid waarop we een leven lang mochten doorbouwen.
Schaamte is een soort van zwam die woekert in ons collectieve onbewustzijn en…
Omdat we ons ook nog schamen om het schamen, praten we er niet over.
Wanneer kijken we de schaamte recht in de ogen?
Schaamte verlamt en bevriest.
Schaamte zoekt uitwegen via ontkenning.
Ik, bijvoorbeeld, heb lang gedacht dat ik schaamteloos was.
Tot ik besefte dat die drogreden maakte dat ik de schaamte
(die ik ook heb – iedereen uiteindelijk vrees ik…)
niet hoefde te voelen.
Schaamte is extreem interessant om te bevragen… Dus wordt zeker nog vervolgd.

DENKOEFENING: SCHAAMTE

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

DENKOEFENING: SCHAAMTE

Stay In Touch

NESKE