WE HEBBEN BIJNA BOEKEN

Een boek af en op naar het volgende boek. Maar is dat wat ik wil?
Misschien wil ik het nog de wereld niet in…
Dat is waar ik vandaag in zit… Let wel: ik ken dit van andere keren.
En ook van toen er een baby in mijn buik zat zelfs. Ik wist dat het er uit moest, maar het liefste liep ik de weg terug en/of hield ik de geboorte tegen.
Het hoort dus duidelijk bij mijn proces.

We hebben een ei gelegd en er maanden, jaren op gezeten. We hebben anderen de toestemming gegeven er ook af en toe op te zitten en die jubelden en/of gaven feedback over de schaal, het eiwit en de dooier.
Maar nu zijn er nog 7 dagen te gaan en dan wandelt het ei op eigen kracht de wereld in en wordt het naar iedere lezer zijn of haar goesting toegepast. Gekookt, gepocheerd, gebakken, als bindmiddel…
Ik heb er geen invloed meer op en dat valt me niet altijd makkelijk.
Natuurlijk schrijven schrijvers geen boeken om vast te houden en aan niemand te laten zien.
Maar het ene boek is het andere boek niet…

Eigenlijk had het morgen in de winkel moeten liggen, 5 oktober was de hele tijd het plan. Maar toen bleek er een probleem te zijn met papiertekort door Covid – vraag me ook de details niet : ik weet het niet. En ook nog iets met lijmtekort. Of dat ook door Covid komt of door lijmsnuivers weet ik niet, maar het zijn wel de oorzaken van het tegenhouden van het boek.
Dus pas vrijdag 8 oktober ‘heb ik boeken’. Zo heet dat in het boekenvak: ‘op vrijdag 8 oktober ‘hebben we boeken” voorspelde de redacteur. Daar werd ik een beetje warm van, nee bloedheet.

Het is een heus moment, dat moet gezegd. Want ik zal nooit de eerste keer vergeten dat ik ‘boeken’ had.
De eerste keer vergeet je nooit meer.
Ik was op de Rozengracht bij mijn toenmalige geliefde en daar was het boek, plots, zomaar in mijn handen. Tastbaar, echt. Een ei van papier en pakweg 50.000 woorden in inkt. Zelf gelegd, met heel veel hulp van anderen.
De tweede keer was op Mallorca: het boek kwam met de post. Dus de anderen hadden ‘boeken’ voor ik ‘boeken’ had. En nu: bij mijn derde keer dat ik ‘boeken ga hebben’, ben ik in Brussel dus ik zal het ook dit keer uit tweede hand moeten hebben.
Ik moet vertrouwen op de handen van mijn redacteur. (which I do)
Maar omdat het nu dagen aftellen is, kondig ik het vast bij u aan.

Nog maandagnacht, dinsdagnacht, woensdagnacht en donderdagnacht diep slapen.
En op vrijdag hebben we dan – als er geen ander materiaaltekort de boel saboteert – eindelijk echt boeken.
Maandag is er een boekpresentatie¬† in Amsterdam en dinsdag 12 oktober ligt Echo dan eindelijk in uw boekwinkel te grijp. (Als die mijn ei tenminste besteld heeft… anders kan u haar/hem zelf er nog op attenderen, waarvoor alvast mijn dank).
En dan 11 oktober feest in Amsterdam en 20 oktober feest in Brussel. Amai amai amai : 2 wereldpremieres dus, zouden ze zeggen in mijn andere vak: film. Wat een heerlijkheid!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

WE HEBBEN BIJNA BOEKEN

Stay In Touch

NESKE